Pierścionek z naturalnym kamieniem księżycowym ok. 0,50 ct i diamentami Lab

Kamień księżycowy jest odmianą skalenia, w której cienkie, ułożone na przemian warstwy dwóch minerałów rozpraszają światło. Dzięki temu w kamieniu pojawia się błękitna poświata, nazywana adularescencją – to ona sprawia, że kamień wygląda, jakby świecił od wewnątrz.

Ten egzemplarz ma jasną, przejrzystą barwę, przez którą wyraźnie widać schodkowe fasety, a w jego wnętrzu pojawia się błękitna poświata, przesuwająca się przy ruchu dłoni wzdłuż prostokąta. Na dłoni kamień ok. 6 × 4 mm jest delikatnym, jasnym akcentem, a diamenty po bokach dodają mu blasku.

Kamień księżycowy reaguje przede wszystkim na kierunek światła. W świetle dziennym jest jasny i przejrzysty, a błękitna poświata pojawia się w głębi kamienia przy każdym poruszeniu dłonią. Wieczorem, w ciepłym świetle żarówki lub świec, kamień nabiera miękkiego, perłowego tonu, a błękit staje się łagodny i srebrzysty. W chłodnym, białym świetle sztucznym poświata jest najintensywniejsza, a schodkowe fasety dają czyste, jasne refleksy.

Kamień księżycowy ma twardość 6–6,5 w skali Mohsa, dzięki czemu dobrze sprawdza się w pierścionku noszonym na co dzień. Cztery łapki obejmują narożniki prostokąta, czyli miejsca najbardziej narażone na przypadkowe uderzenia. Raz na jakiś czas warto przynieść pierścionek do pracowni – oczyścimy kamień główny i oba diamenty, a złoto odświeżymy, aby pierścionek zachował pełen blask.

W Indiach kamień księżycowy od wieków uchodzi za kamień szczęścia i miłości, dlatego tradycyjnie ofiarowywano go zakochanym i nowożeńcom.

Boczne kamienie to dwa diamenty laboratoryjne w barwie E i czystości VVS2. Barwa E należy do grupy bezbarwnej – na dłoni kamienie są czysto białe, a przy czystości VVS2 inkluzje są bardzo trudne do zauważenia nawet pod lupą jubilerską o 10-krotnym powiększeniu.

Diamenty osadzone po jednym z każdej strony tworzą symetryczną kompozycję wokół kamienia księżycowego. Oba mają tę samą barwę, dlatego pierścionek wygląda z obu stron jednakowo.

W świetle dziennym diamenty mają czysty, biały blask, równy na każdej fasecie, który wyraźnie odróżnia się od miękkiej poświaty kamienia głównego. Wieczorem, w ciepłym świetle żarówki lub świec, iskrzą najmocniej: przy ruchu dłoni pojawiają się w nich drobne, barwne błyski. W chłodnym, białym świetle sztucznym biel diamentów staje się krystaliczna, a oba kamienie dają ostre, jasne punkty światła po obu stronach błękitnego prostokąta.

Diament ma twardość 10 w skali Mohsa, najwyższą wśród kamieni szlachetnych, dlatego boczne kamienie są praktycznie odporne na zarysowania przy codziennym noszeniu. Każdy z nich osadziliśmy w drobnych łapkach tuż przy kamieniu głównym.

Szlif szmaragdowy ma płaską taflę, ścięte narożniki i fasety ułożone schodkowo wzdłuż boków prostokąta. W przejrzystym kamieniu księżycowym taka budowa pozwala zajrzeć w jego głąb: przez taflę widać błękitną poświatę, a schodkowe fasety tworzą wokół niej czysty, geometryczny rysunek.

Ułożony wzdłuż palca prostokątny kamień optycznie go wydłuża, a diamenty po bokach podkreślają smukłą linię pierścionka.

Szlif szmaragdowy zyskał światową sławę w szalonych latach 20. XX wieku, w epoce Art Déco, i do dziś jest wyznacznikiem dyskretnego luksusu, tzw. quiet luxury. To ulubiony szlif królewskich rodów i hollywoodzkich gwiazd – wybierają go kobiety, które nie muszą niczego udowadniać i stawiają na klasę, a nie na modę. Duża, otwarta tafla pokazuje wnętrze kamienia jak przez szybę, dlatego wybierając szlif szmaragdowy, wybierają Państwo kamień, który nie ma nic do ukrycia.

Próba 585 oznacza 58,5% czystego złota, czyli 14 karatów. Wybraliśmy ją świadomie: złoto 585 jest twardsze i odporniejsze na zarysowania oraz odkształcenia niż złoto próby 750, dlatego łapki pewnie trzymają zarówno kamień księżycowy, jak i diamenty, a smukła szyna zachowuje swój kształt przy codziennym noszeniu.

Jasny kamień księżycowy, białe diamenty i ciepłe, żółte złoto tworzą subtelne, eleganckie zestawienie: złote łapki wyraźnie zarysowują kontury kamieni, a na ich tle błękitna poświata i biel diamentów są dobrze widoczne.

Złoto pełni tu także rolę dekoracyjną: wypolerowane łapki zakończone kulkami tworzą wokół trzech kamieni regularne, złote obramowanie, a gładka szyna dodaje całości lekkości. Obrączkę warto dobrać z tego samego żółtego złota próby 585, aby oba pierścionki miały ten sam odcień.

Kamień księżycowy osadziliśmy w czterech łapkach, umieszczonych w narożnikach prostokąta. Łapki obejmują najbardziej narażone miejsca kamienia, pewnie go osadzają i pozostawiają odsłoniętą całą taflę.

Pod kamieniem znajduje się otwarta, prostokątna konstrukcja, przez którą światło dociera do niego z boków i od dołu, rozświetlając jego błękitną poświatę.

Po obu stronach kamienia głównego osadziliśmy po jednym diamencie laboratoryjnym w drobnych łapkach. Dalej szyna jest smukła, gładka i wypolerowana, dzięki czemu pierścionek dobrze wygląda zarówno noszony samodzielnie, jak i razem z obrączką.

Dolna część szyny jest gładka, bez zdobień i kamieni. Dzięki temu rozmiar pierścionka można zmienić bez naruszania oprawy kamienia księżycowego i diamentów.

• Kamień księżycowy dobrze znosi codzienne noszenie, ale silne uderzenie może go uszkodzić, dlatego przy pracach fizycznych, na siłowni i przy sprzątaniu z użyciem detergentów warto pierścionek zdjąć.
• Najbezpieczniej czyścić pierścionek w letniej wodzie z łagodnym płynem i miękką szczoteczką, która dotrze także pod kamień główny i między łapki diamentów, a następnie osuszyć go miękką ściereczką. Kamienia księżycowego nie należy czyścić w myjce ultradźwiękowej.
• Warto chronić kamień przed gwałtownymi zmianami temperatury, dlatego najlepiej zdejmować pierścionek przed sauną i nie zanurzać go w gorącej wodzie zaraz po powrocie z mrozu.
• Pierścionek najlepiej przechowywać osobno, z dala od innej biżuterii z diamentami i twardszymi kamieniami, które mogłyby zarysować kamień księżycowy.

Więcej: jak dbać o biżuterię.

Ten model możemy dopasować do Państwa oczekiwań, a jeśli marzy się Państwu coś zupełnie nowego – zaprojektujemy to od podstaw w naszej pracowni.